• احتمالاً با ویتامین B6 و B12 آشنایی دارید، اما آیا می دانستید که در واقع هشت ویتامین B وجود دارد؟

    انواع مختلف ویتامین ب(vitamin B) مجموعه‌­ای از ۸ ماده­ مغذی مورد نیاز هستند که در بسیاری از اندام­‌ها و سیستم­ های بدن نقش مهمی ایفا می­‌کنند. اگرچه این ویتامین­‌ها در بدن با یکدیگر همکاری می­‌کنند، هرکدام نیز وظیفه­ مخصوص به خود را برعهده دارند.

    در این مقاله که در بهترین آزمایشگاه تهران (آزمایشگاه لشگرک) تهیه شده است، به معرفی و کارکرد ویتامین ب در بدن و برخی مواد غذایی کلیدی که سرشار از این ویتامین است، می­‌پردازیم.

    B1 (تیامین)
    B2 (ریبوفلاوین)
    B3 (نیاسین)
    B5 (اسید پانتوتنیک)
    B6 (پیریدوکسین)
    B7 (بیوتین)
    B9 (فولات [اسید فولیک])
    B12 (کوبالامین)

    این ویتامین ها به انواع آنزیم ها کمک می کنند تا وظایف خود را انجام دهند، از آزادسازی انرژی از کربوهیدرات ها و چربی گرفته تا تجزیه اسیدهای آمینه و انتقال اکسیژن و مواد مغذی حاوی انرژی در بدن.

    یکی از پیشرفت هایی که نگاه ما به ویتامین ها را تغییر داد، کشف این بود که فولات بسیار کم با نقص های مادرزادی مانند اسپینا بیفیدا و آنسفالی مرتبط است.
    خط دیگری از تحقیقات در مورد فولات و دو ویتامین B دیگر، ویتامین B6 و ویتامین B12، نقش آنها را در کاهش برخی از انواع سرطان و بیماری های قلبی بررسی می کند.

    تیامین – ویتامین B1

    کیسه های کاغذی پر از لوبیا خشک، نخود، عدس و برنج
    تیامین (تیامین) یا ویتامین B1 یک ویتامین محلول در آب است که به طور طبیعی در برخی غذاها یافت می شود، به غذاها اضافه می شود و به عنوان مکمل فروخته می شود. تیامین نقش حیاتی در رشد و عملکرد سلول های مختلف دارد. فقط مقادیر کمی در کبد ذخیره می شود، بنابراین مصرف روزانه غذاهای غنی از تیامین مورد نیاز است.

    اگرچه علائم کمبود تیامین برای اولین بار در متون باستانی طب چینی ثبت شد، اما این علائم تا اواخر قرن نوزدهم با رژیم غذایی مرتبط نبود. در سال ۱۸۸۴، یک پزشک ژاپنی به میزان بسیار بالایی از بیماری و مرگ در میان ملوانان ژاپنی اشاره کرد که برای ماه‌ها در دریا فقط برنج مصرف می‌کردند. هنگامی که رژیم غذایی متنوع تری با غلات کامل، گوشت، لوبیا و سبزیجات داده شد، میزان بیماری و مرگ تقریباً ناپدید شد. تقریباً در همان زمان، دو دانشمند هلندی مشاهده کردند که جوجه هایی که با برنج صیقلی سفید تغذیه می شوند دچار فلج پا می شوند، در حالی که جوجه هایی که برنج قهوه ای صیقل داده نشده تغذیه می کنند، فلج نمی شوند. مشاهدات آنها منجر به کشف تیامین موجود در لایه های بیرونی برنج شد که با پولیش برداشته شدند. 

    مقادیر توصیه شده ویتامین B1

    RDA: مقدار توصیه شده رژیم غذایی (RDA) برای مردان ۱۹ ساله و بالاتر ۱٫۲ میلی گرم در روز و برای زنان در محدوده سنی مشابه ۱٫۱ میلی گرم در روز است. برای بارداری و شیردهی مقدار آن به ۱٫۴ میلی گرم در روز افزایش می یابد.

    UL: سطح بالای مصرف قابل تحمل (UL) حداکثر دوز روزانه است که بعید است عوارض جانبی نامطلوبی در جمعیت عمومی ایجاد کند. هیچ UL برای تیامین وجود ندارد زیرا گزارش‌هایی وجود ندارد که اثرات منفی ناشی از مصرف زیاد تیامین را نشان دهد.

    ویتامین B1 و سلامتی

    از آنجایی که تیامین در چندین عملکرد اساسی سلولی و تجزیه مواد مغذی برای انرژی نقش دارد، کمبود آن می‌تواند منجر به مشکلات مختلفی در مغز و قلب شود که نیاز به تامین مداوم انرژی دارد.

    منابع غذایی

    تیامین به طور طبیعی در گوشت، ماهی و غلات کامل یافت می شود. همچنین به نان ها، غلات و شیر خشک اضافه می شود.

    غلات صبحانه غنی شده
    گوشت خوک
    ماهی
    لوبیا، عدس
    نخود سبز
    غلات غنی شده، نان، رشته فرنگی، برنج
    دانه های آفتابگردان
    ماست

    علائم کمبود و سمیت ویتامین B1

    کمبود
    کمبود تیامین در ایالات متحده نادر است، زیرا اکثر مردم RDA را از طریق رژیم غذایی خود تامین می کنند. این می تواند از مصرف کم غذاهای حاوی تیامین، کاهش جذب در روده، یا افزایش دفع ادرار مانند سوء مصرف الکل یا برخی داروها مانند دیورتیک ها رخ دهد.

    کمبود شدید تیامین می تواند منجر به بری بری شود که باعث از دست دادن عضله و کاهش احساس در دست ها و پاها می شود (نوروپاتی محیطی). از آنجا که بری بری رفلکس ها و عملکرد حرکتی را مختل می کند، در نهایت می تواند منجر به تجمع مایع مرگبار در قلب و اندام تحتانی شود. یکی دیگر از نتایج کمبود جدی تیامین که اغلب با سوء مصرف الکل دیده می شود، سندرم Wernicke-Korsakoff است که ممکن است باعث گیجی، از دست دادن هماهنگی عضلات و نوروپاتی محیطی شود. هر دو نوع کمبود نیز با شرایط دستگاه گوارش به خطر افتاده مانند بیماری سلیاک یا جراحی چاقی، یا مبتلایان به HIV/AIDs دیده می شود. درمان مکمل ها با دوز بالا یا تزریق از طریق رگ همراه با یک رژیم غذایی متعادل است.

    علائمی که با کمبود خفیف تا متوسط ظاهر می شوند:

    کاهش وزن
    سردرگمی، از دست دادن حافظه
    ضعف عضلانی
    نوروپاتی محیطی
    کاهش ایمنی

    سمیت
    بعید است که تنها از منابع غذایی به سطح سمی تیامین برسد. در شرایط مصرف بسیار زیاد، بدن مواد مغذی کمتری را جذب می‌کند و هر مقدار اضافی را از طریق ادرار دفع می‌کند. هیچ سطح سمی مشخصی از تیامین وجود ندارد.

    تیامین با حرارت زیاد یا زمان پخت طولانی از بین می رود. همچنین در آب شسته می شود و در هر آب آشپزی یا خیساندنی که بیرون ریخته شود از بین می رود. همچنین ممکن است در طی فرآوری مواد غذایی، مانند نان سفید تصفیه شده و برنج، حذف شود. به همین دلیل است که تیامین غنی می شود یا به بسیاری از نان ها، غلات و غلاتی که فرآوری شده اند اضافه می شود.
    برخی غذاها و نوشیدنی ها مانند چای، صدف، صدف و ماهی خام حاوی تیامیناز یا آنزیم هایی هستند که تیامین را غیرفعال می کنند، اما ایجاد کمبود تیامین در اثر خوردن این غذاها بسیار نادر است.

    ریبوفلاوین – ویتامین B2

    غذاهای سرشار از ویتامین B2 از جمله شیر ماست تخم مرغ ماهی قزل آلا گوشت پنیر لوبیا اسفناج قارچ
    ویتامین B2 یا ریبوفلاوین به طور طبیعی در غذاها وجود دارد، به غذاها اضافه می شود و به عنوان مکمل در دسترس است. باکتری‌های روده می‌توانند مقادیر کمی ریبوفلاوین تولید کنند، اما برای رفع نیازهای غذایی کافی نیست. ریبوفلاوین جزء کلیدی کوآنزیم هایی است که در رشد سلول ها، تولید انرژی و تجزیه چربی ها، استروئیدها و داروها نقش دارد. بیشتر ریبوفلاوین بلافاصله استفاده می شود و در بدن ذخیره نمی شود، بنابراین مقادیر اضافی آن از طریق ادرار دفع می شود. بیش از حد ریبوفلاوین رژیمی، معمولاً از مکمل‌ها، می‌تواند باعث زرد روشن شدن ادرار شود.

    مقادیر توصیه شده ویتامین B2

    RDA: مقدار توصیه شده رژیم غذایی (RDA) برای مردان و زنان بالای ۱۹ سال به ترتیب ۱٫۳ میلی گرم و ۱٫۱ میلی گرم در روز است. برای بارداری و شیردهی مقدار آن به ترتیب به ۱٫۴ میلی گرم و ۱٫۶ میلی گرم در روز افزایش می یابد.

    UL: سطح بالای مصرف قابل تحمل (UL) حداکثر دوز روزانه است که بعید است عوارض جانبی نامطلوبی در جمعیت عمومی ایجاد کند. UL برای ریبوفلاوین ایجاد نشده است، زیرا سطح سمی از منابع غذایی یا مصرف طولانی‌مدت مکمل‌های با دوز بالا مشاهده نشده است.

    ویتامین B2 و سلامتی

    از آنجایی که ریبوفلاوین به بسیاری از آنزیم ها در عملکردهای مختلف روزانه در سراسر بدن کمک می کند، کمبود آن می تواند منجر به مشکلات سلامتی شود. مطالعات حیوانی نشان می‌دهد که اختلالات مغز و قلب و برخی سرطان‌ها می‌توانند از کمبود طولانی‌مدت ریبوفلاوین ایجاد شوند.

    منابع غذایی

    ریبوفلاوین بیشتر در گوشت و غذاهای غنی شده و همچنین در برخی آجیل ها و سبزیجات سبز یافت می شود.

    شیر لبنی
    ماست
    پنیر
    تخم مرغ
    گوشت گاو و خوک بدون چربی
    گوشت های اندام (جگر گاو)
    سینه مرغ
    ماهی سالمون
    غلات و نان غنی شده
    بادام ها
    اسفناج

    علائم کمبود و سمیت ویتامین B2

    کمبود
    کمبود ریبوفلاوین در ایالات متحده بسیار نادر است. اختلالات تیروئید می تواند خطر کمبود را افزایش دهد. کمبود ریبوفلاوین اغلب همراه با سایر کمبودهای مواد مغذی رخ می دهد، مانند کسانی که سوء تغذیه دارند. علائم ممکن است شامل موارد زیر باشد:

    لب های ترک خورده
    گلو درد
    تورم دهان و گلو
    تورم زبان (گلوسیت)
    ریزش مو
    بثورات پوستی
    کم خونی
    خارش چشم قرمز
    آب مروارید در موارد شدید
    گروه های در معرض خطر بیشتر کمبود:

    گیاهخواران/گیاهخواران به دلیل مصرف کمتر یا حذف کامل لبنیات و محصولات گوشتی.
    زنان باردار، به ویژه در کسانی که به دلیل افزایش نیاز به مواد مغذی با رشد جنین، لبنیات (عدم تحمل لاکتوز) یا گوشت کم مصرف می کنند.

    سمیت
    سطح سمی ریبوفلاوین از منابع غذایی و مکمل ها مشاهده نشده است. روده فقط می تواند مقدار محدودی ریبوفلاوین را در یک زمان جذب کند و مقدار اضافی آن به سرعت از طریق ادرار دفع می شود. بنابراین، یک سطح بالای مصرف قابل تحمل برای ریبوفلاوین ایجاد نشده است.

    آیا تا به حال فکر کرده اید که چرا معمولاً دیگر شیر ذخیره شده در بطری های شیشه ای را نمی بینید؟ دلیل آن ریبوفلاوین است. اگر ویتامین بیش از حد در معرض نور قرار گیرد، می توان آن را از شکل قابل استفاده خود غیرفعال کرد. بنابراین شیر در حال حاضر به طور معمول در کارتن یا ظروف پلاستیکی مات فروخته می شود تا نور را مسدود کند.

    نیاسین – ویتامین B3

    طیف وسیعی از مواد غذایی سرشار از نیاسین (یا ویتامین B3) از جمله حبوبات، آجیل، دانه ها، هویج، مرغ، آووکادو، تخم مرغ، غلات، کلم بروکلی
    نیاسین یا ویتامین B3 یک ویتامین B محلول در آب است که به طور طبیعی در برخی غذاها یافت می شود، به غذاها اضافه می شود و به عنوان مکمل فروخته می شود. دو شکل رایج نیاسین در غذا و مکمل‌ها عبارتند از نیکوتینیک اسید و نیکوتین آمید. بدن همچنین می تواند تریپتوفان – یک اسید آمینه – را به نیکوتین آمید تبدیل کند. نیاسین محلول در آب است به طوری که مقادیر اضافی بدن که به آن نیاز ندارد از طریق ادرار دفع می شود. نیاسین در بدن به عنوان یک کوآنزیم عمل می کند و بیش از ۴۰۰ آنزیم برای واکنش های مختلف به آن وابسته هستند. نیاسین به تبدیل مواد مغذی به انرژی، ایجاد کلسترول و چربی، ایجاد و ترمیم DNA و اعمال اثرات آنتی اکسیدانی کمک می کند.

    مقادیر توصیه شده ویتامین B3

    RDA: نیاسین در میلی گرم (میلی گرم) معادل نیاسین (NE) اندازه گیری می شود. یک NE برابر با ۱ میلی گرم نیاسین یا ۶۰ میلی گرم تریپتوفان است. مقدار توصیه شده رژیم غذایی (RDA) برای بزرگسالان بالای ۱۹ سال ۱۶ میلی گرم NE برای مردان، ۱۴ میلی گرم NE برای زنان، ۱۸ میلی گرم NE برای زنان باردار و ۱۷ میلی گرم NE برای زنان شیرده است.

    UL: سطح بالای مصرف قابل تحمل حداکثر میزان مصرف روزانه است که بعید است اثرات مضری بر سلامتی داشته باشد. UL برای نیاسین برای همه بزرگسالان بالای ۱۹ سال ۳۵ میلی گرم است.

    منابع غذایی

    کمبود نیاسین نادر است زیرا در بسیاری از غذاها، هم از حیوانات و هم از گیاهان یافت می شود.

    گوشت قرمز: گوشت گاو، جگر گاو، گوشت خوک
    طیور
    ماهی
    برنج قهوه ای
    غلات و نان های غنی شده
    آجیل، دانه ها
    حبوبات
    موز

    مکمل

    نیاسین به عنوان مکمل به شکل اسید نیکوتینیک یا نیکوتین آمید موجود است. گاهی اوقات مقادیر موجود در مکمل ها بسیار فراتر از RDA است که باعث عوارض جانبی ناخوشایند گرگرفتگی می شود. مکمل های نیاسین نیز به عنوان داروی نسخه ای موجود است که برای درمان کلسترول بالا استفاده می شود. این معمولاً به شکل اسید نیکوتینیک طولانی‌مدت می‌آید که جذب کندتر و تدریجی‌تر را امکان‌پذیر می‌کند تا باعث گرگرفتگی نشود. به دلیل نیاز به دوزهای بسیار بالای اسید نیکوتینیک، تا ۲۰۰۰ میلی گرم در روز، این مکمل فقط باید زمانی استفاده شود که تحت نظر پزشک باشد.

    علائم کمبود و سمیت ویتامین B3

    کمبود
    کمبود نیاسین در ایالات متحده و سایر کشورهای صنعتی نادر است زیرا به خوبی از اکثر غذاها جذب می شود (به استثنای برخی از غلات که در آن نیاسین به فیبرهای آن متصل می شود و جذب آن را کاهش می دهد) و به بسیاری از غذاها اضافه می شود. مولتی ویتامین ها کمبود شدید نیاسین منجر به پلاگر می شود، وضعیتی که باعث ایجاد بثورات تیره و گاهی پوسته پوسته در نواحی پوستی می شود که در معرض نور خورشید هستند. قرمزی روشن زبان؛ و یبوست/اسهال سایر علائم کمبود شدید نیاسین عبارتند از:

    افسردگی
    سردرد
    خستگی
    از دست دادن حافظه
    توهمات
    گروه های در معرض خطر کمبود

    رژیم های غذایی محدود افرادی که رژیم غذایی آنها هم از نظر تنوع و هم از نظر کمیت غذا محدود است، مانند افرادی که در فقر زندگی می کنند یا بسیار بیمار هستند و نمی توانند رژیم غذایی متعادلی داشته باشند، در معرض خطر بیشتری هستند. کشورهای در حال توسعه که ذرت یا ذرت را به عنوان منبع غذایی اصلی می خورند، در معرض خطر ابتلا به پلاگر هستند، زیرا این غذاها هم دارای نیاسین قابل جذب و هم تریپتوفان هستند.
    الکلیسم مزمن جذب چندین ماده مغذی، به ویژه ویتامین های محلول در آب از جمله خانواده B، با مصرف بیش از حد الکل کاهش می یابد.
    سندرم کارسینوئید این یک بیماری سلول های سرطانی با رشد کند در روده است که ماده شیمیایی به نام سروتونین را آزاد می کند. این سندرم باعث می شود که تریپتوفان در رژیم غذایی به جای نیاسین به سروتونین تبدیل شود، که خطر کاهش نیاسین را افزایش می دهد.

    سمیت

    مسمومیت هنگام خوردن غذاهای حاوی نیاسین نادر است، اما می تواند در اثر استفاده طولانی مدت از مکمل های با دوز بالا رخ دهد. قرمزی پوست همراه با خارش یا سوزن سوزن شدن در صورت، بازوها و قفسه سینه یک علامت شایع است. گرگرفتگی عمدتاً هنگام مصرف مکمل های با دوز بالا به شکل اسید نیکوتینیک به جای نیکوتین آمید رخ می دهد. مصرف نیاسین در دوزهای زیاد به عنوان مکمل همچنین ممکن است سطح اسید اوریک را افزایش دهد که یک عامل خطر برای نقرس است.

    علائم دیگر:

    سرگیجه
    فشار خون پایین
    خستگی
    سردرد
    ناراحتی معده
    حالت تهوع
    تاری دید
    اختلال تحمل گلوکز و التهاب کبد در موارد شدید (در دوزهای بسیار بالای ۳۰۰۰-۹۰۰۰ میلی گرم روزانه برای چندین ماه/سال) 
    بسیاری از ویتامین های B، از جمله نیاسین، به افزایش انرژی کمک می کنند. از آنجایی که نیاسین محلول در آب است (خطر کمتری برای تجمع در بدن تا سطح سمی)، بسیاری از مردم به مصرف مکمل‌هایی که ممکن است ۱۰۰ برابر RDA ویتامین باشد، فکر نمی‌کنند. اگرچه نیاسین به چندین آنزیم در تبدیل غذا به ATP، نوعی انرژی، کمک می کند، مصرف دوزهای فراتر از RDA، افزایش خاصی در سطح انرژی ایجاد نمی کند. خوردن یک رژیم غذایی متعادل همراه با انواع غذاها اغلب تنها چیزی است که برای به دست آوردن مزیت افزایش انرژی نیاسین لازم است.
    ذرت به طور طبیعی سرشار از نیاسین است، اما به کربوهیدرات‌ها متصل است که جذب آن را برای بدن انسان دشوار می‌کند. با این حال، هنگامی که ذرت نیکستامالیزه می شود (یک فرآیند سنتی در ساخت تورتیلا که در آن ذرت با هیدروکسید کلسیم درمان می شود، پخته و آسیاب می شود)، نیاسین به دلیل تیمار هیدروکسید کلسیم قابل جذب می شود.

    اسید پانتوتنیک – ویتامین B5

    غذاهای سرشار از ویتامین b12 یا اسید پانتوتنیک، از جمله قارچ، مغزها (مانند بادام، آجیل برزیلی)، تخم کدو تنبل، تخمه آفتابگردان، جگر، مرغ، غلات غنی شده
    ویتامین B5 یا اسید پانتوتنیک به طور طبیعی در غذاها وجود دارد، به غذاها اضافه می شود و به عنوان مکمل در دسترس است. از آن برای ساخت کوآنزیم A (CoA)، یک ترکیب شیمیایی که به آنزیم‌ها برای ساخت و تجزیه اسیدهای چرب و همچنین انجام سایر عملکردهای متابولیک کمک می‌کند، و پروتئین حامل آسیل که در ساخت چربی‌ها نیز نقش دارد، استفاده می‌شود. اسید پانتوتنیک در طیف گسترده ای از غذاها یافت می شود. باکتری های روده نیز می توانند مقداری اسید پانتوتنیک تولید کنند، اما برای رفع نیازهای غذایی کافی نیست.

    مقادیر توصیه شده ویتامین B5

    RDA: مقدار توصیه شده رژیم غذایی (RDA) برای مردان و زنان بالای ۱۹ سال ۵ میلی گرم در روز است. برای بارداری و شیردهی مقدار آن به ترتیب به ۶ و ۷ میلی گرم در روز افزایش می یابد.

    UL: سطح بالای مصرف قابل تحمل (UL) حداکثر دوز روزانه است که بعید است عوارض جانبی نامطلوبی در جمعیت عمومی ایجاد کند. UL برای اسید پانتوتنیک ایجاد نشده است، زیرا سطح سمی از مصرف زیاد مشاهده نشده است. 

    ویتامین B5 و سلامتی

    از آنجایی که اسید پانتوتنیک به تجزیه چربی ها کمک می کند، برای نقش بالقوه آن در کاهش سطح کلسترول در افرادی که دیس لیپیدمی دارند مورد مطالعه قرار گرفته است. این وضعیتی است که در آن غلظت غیرطبیعی چربی یا لیپیدها در خون (به عنوان مثال، کلسترول «بد» LDL، تری گلیسیرید) و سطوح پایین کلسترول «خوب» HDL وجود دارد. سطوح پایین CoA ممکن است از تجزیه و پاکسازی چربی ها در خون جلوگیری کند. همچنین پیشنهاد شده است که اسید پانتوتنیک ممکن است اثر آنتی اکسیدانی داشته باشد که التهاب درجه پایین را که در مراحل اولیه بیماری قلبی وجود دارد، کاهش می دهد با این حال، تحقیقات در این زمینه هنوز محدود است و مشخص نیست که آیا مکمل‌های اسید پانتوتنیک می‌توانند چربی خون را مستقل از (یا افزایش اثرات کاهش کلسترول) مصرف یک رژیم غذایی سالم برای قلب کاهش دهند یا خیر.

    یک کارآزمایی تصادفی دوسوکور که روی ۲۱۶ مرد و زن مبتلا به دیس لیپیدمی متوسط انجام شد، مکمل های ۴۰۰ میلی گرم CoA یا ۶۰۰ میلی گرم پانتتین روزانه به مدت ۸ هفته دریافت کردند (پانتتین شکل دیگری از اسید پانتوتنیک است که برای کنترل دیس لیپیدمی مورد مطالعه قرار گرفته است). شرکت کنندگان همچنین در مورد رژیم غذایی کاهش دهنده کلسترول مشاوره گرفتند. پس از ۸ هفته، گروه CoA کاهش ۳۳ درصدی در تری گلیسیرید در مقایسه با سطح پایه داشت. کلسترول تام نیز کاهش یافت و کلسترول HDL از پایه افزایش یافت. گروه پانتتین کاهش کمتری در کلسترول تام و تری گلیسیرید نشان داد. هیچ عوارض جانبی منفی از مکمل ها مشاهده نشد.

    منابع غذایی

    اسید پانتوتنیک تقریباً در تمام غذاهای گیاهی و حیوانی تا حدودی یافت می شود، زیرا این ویتامین در تمام سلول های زنده وجود دارد. بهترین منابع گوشت گاو، مرغ، گوشت اندام، غلات غنی شده و برخی سبزیجات هستند.

    غلات غنی شده
    گوشت های اندام (کبد، کلیه)
    گوشت گاو
    سینه مرغ
    قارچ
    آووکادوها
    آجیل، دانه ها
    شیر لبنی
    ماست
    سیب زمینیها
    تخم مرغ
    برنج قهوه ای
    جو دوسر
    کلم بروکلی

    علائم کمبود و سمیت ویتامین B5

    کمبود
    از آنجایی که اسید پانتوتنیک در طیف گسترده ای از غذاها یافت می شود، کمبود آن به ندرت اتفاق می افتد به جز در افرادی که کمبود مواد مغذی دیگری دارند، همانطور که با سوء تغذیه شدید دیده می شود. موارد نادر دیگری در افراد مبتلا به جهش ژنتیکی دیده می شود که در آنها اسید پانتوتنیک نمی تواند متابولیزه شود.

    علائم کمبود ممکن است شامل موارد زیر باشد:

    سردرد
    خستگی
    تحریک پذیری، بی قراری
    خواب آشفته
    حالت تهوع، استفراغ، گرفتگی معده
    بی حسی یا احساس سوزش در دست ها یا پاها
    گرفتگی عضلات

    سمیت

    سطح سمی پانتوتنیک اسید از منابع غذایی مشاهده نشده است. با دوزهای بسیار زیاد روزانه ۱۰ گرم در روز، ناراحتی معده یا اسهال خفیف گزارش شده است. با این حال، این نادر است و یک سطح بالای مصرف قابل تحمل برای اسید پانتوتنیک ایجاد نشده است.

    اسید پانتوتنیک به عنوان مکملی به فروش می رسد که ادعا می شود به ده ها بیماری کمک می کند، از آلرژی و شوره سر گرفته تا گرفتگی عضلات پا و آرتریت. متأسفانه شواهد کمی برای حمایت از این ادعاها وجود دارد.

    میانگین امتیازات ۵ از ۵
    از مجموع ۱ رای