• آلرژی غذایی (Food allergy) یک واکنش سیستم ایمنی است که بلافاصله پس از خوردن یک غذای خاص رخ می دهد. حتی مقدار کمی از غذای آلرژی زا می تواند علائم و نشانه هایی مانند مشکلات گوارشی، کهیر یا تورم در مجرای تنفسی را ایجاد کند. در برخی افراد، آلرژی غذایی می تواند باعث علائم شدید یا حتی یک واکنش تهدید کننده زندگی به نام آنافیلاکسی شود.
    آلرژی غذایی حدود ۸ درصد از کودکان زیر ۵ سال و تا ۴ درصد از بزرگسالان را تحت تاثیر قرار می دهد. در حالی که هیچ درمانی برای آن وجود ندارد، برخی از کودکان با افزایش سن، آلرژی غذایی خود را بیشتر می کنند.
    به راحتی می توان یک آلرژی غذایی را با واکنش بسیار رایج تری که به نام عدم تحمل غذایی شناخته می شود، اشتباه گرفت. در حالی که آزاردهنده است، عدم تحمل غذایی یک بیماری کمتر جدی است که سیستم ایمنی را درگیر نمی کند.

    یکی از راه های تشخیص آلرژی غذایی انجام آزمایش چکاپ خون می باشد.

    علائم آلرژی غذایی چیست؟

    برای برخی افراد، واکنش آلرژیک به یک غذای خاص ممکن است ناراحت کننده باشد اما شدید نباشد. برای سایر افراد، یک واکنش غذایی آلرژیک می تواند ترسناک و حتی تهدید کننده زندگی باشد. علائم آلرژی غذایی معمولاً در عرض چند دقیقه تا ۲ ساعت پس از خوردن غذای مزاحم ایجاد می شود. به ندرت، علائم ممکن است چند ساعت به تعویق بیفتد.
    شایع ترین علائم و نشانه های آلرژی غذایی عبارتند از:
    سوزن سوزن شدن یا خارش در دهان
    کهیر، خارش یا اگزما
    تورم لب ها، صورت، زبان و گلو یا سایر قسمت های بدن
    خس خس سینه، گرفتگی بینی یا مشکل در تنفس
    درد شکم، اسهال، حالت تهوع یا استفراغ
    سرگیجه، سبکی سر یا غش

    آنافیلاکسی چیست؟

    در برخی از افراد، آلرژی غذایی می تواند باعث ایجاد یک واکنش آلرژیک شدید به نام آنافیلاکسی شود، که می تواند باعث علائم و نشانه های تهدید کننده زندگی شود، از جمله:
    انقباض و سفت شدن راه های هوایی
    گلو متورم یا احساس توده ای در گلو که نفس کشیدن را دشوار می کند
    شوک با افت شدید فشار خون
    نبض سریع
    سرگیجه، سبکی سر یا از دست دادن هوشیاری
    درمان اورژانسی برای آنافیلاکسی حیاتی است. آنافیلاکسی بدون درمان می تواند باعث کما یا حتی مرگ شود.
    در صورت بروزعلائم آنافیلاکسی، مانند موارد زیر، به دنبال درمان اورژانسی باشید:

    انقباض راه های هوایی که تنفس را دشوار می کند
    شوک با افت شدید فشار خون
    نبض سریع
    سرگیجه یا سبکی سر

    علل آلرژی غذایی چیست؟

    هنگامی که شما یک آلرژی غذایی دارید، سیستم ایمنی بدن شما به اشتباه یک غذای خاص یا یک ماده در غذا را به عنوان چیزی مضر تشخیص می دهد. در پاسخ، سیستم ایمنی بدن شما سلول ها را تحریک می کند تا آنتی بادی به نام ایمونوگلوبولین E (IgE) آزاد کنند تا غذا یا ماده غذایی (آلرژن) ایجاد کننده آلرژی را خنثی کند.
    دفعه بعد که حتی کوچکترین مقدار از آن غذا را می خورید، آنتی بادی های IgE آن را حس می کنند و به سیستم ایمنی شما سیگنال می دهند که ماده شیمیایی به نام هیستامین و همچنین سایر مواد شیمیایی را در جریان خون شما آزاد کند. این مواد شیمیایی باعث ایجاد علائم آلرژی می شوند.
    اکثر آلرژی های غذایی توسط پروتئین های خاصی در موارد زیر ایجاد می شود:
    صدف سخت پوستان، مانند میگو، خرچنگ
    بادام زمینی
    آجیل درختی مانند گردو
    ماهی
    تخم مرغ
    شیر گاو
    گندم
    سویا

    سندرم آلرژی گرده به مواد غذایی چیست؟

    همچنین به عنوان سندرم آلرژی دهانی شناخته می شود، سندرم آلرژی گرده-غذایی بر بسیاری از افراد مبتلا به تب یونجه تأثیر می گذارد. در این شرایط، برخی از میوه ها و سبزیجات تازه یا آجیل و ادویه جات می توانند واکنش آلرژیک ایجاد کنند که باعث گزگز یا خارش دهان می شود. در موارد جدی، واکنش منجر به تورم گلو یا حتی آنافیلاکسی می شود.
    پروتئین‌های موجود در برخی از میوه‌ها، سبزیجات، آجیل و ادویه‌ها باعث ایجاد واکنش می‌شوند، زیرا شبیه پروتئین‌های آلرژی‌زا هستند که در گرده‌های خاصی یافت می‌شوند. این نمونه ای از واکنش متقابل است.
    علائم معمولاً با خوردن این غذاها زمانی که تازه و نپخته هستند ایجاد می شود. با این حال، هنگامی که این غذاها پخته می شوند، علائم ممکن است شدت کمتری داشته باشند.

    آلرژی غذایی ناشی از ورزش چیست؟

    خوردن برخی غذاها ممکن است باعث شود برخی افراد بلافاصله پس از شروع ورزش احساس خارش و سبکی سر کنند. موارد جدی حتی ممکن است شامل کهیر یا آنافیلاکسی باشد. نخوردن چند ساعت قبل از ورزش و پرهیز از برخی غذاها ممکن است به پیشگیری از این مشکل کمک کند.

    عدم تحمل غذایی چیست؟

    عدم تحمل غذایی یا واکنش به ماده دیگری که خورده اید ممکن است همان علائم و نشانه هایی را ایجاد کند که آلرژی غذایی ایجاد می کند – مانند تهوع، استفراغ، گرفتگی عضلات و اسهال.
    بسته به نوع عدم تحمل غذایی که دارید، ممکن است بتوانید مقادیر کمی از غذاهای مشکل ساز را بدون واکنش مصرف کنید. در مقابل، اگر شما یک آلرژی غذایی واقعی دارید، حتی مقدار کمی از غذا ممکن است باعث واکنش آلرژیک شود.
    یکی از جنبه های دشوار تشخیص عدم تحمل غذایی این است که برخی افراد نه به خود غذا بلکه به ماده ای که در تهیه غذا استفاده می شود حساس هستند.
    شرایط رایجی که می تواند باعث ایجاد علائمی شود که با آلرژی غذایی اشتباه گرفته می شود عبارتند از:
    عدم وجود آنزیم مورد نیاز برای هضم کامل غذا. شما ممکن است مقادیر کافی از برخی آنزیم های مورد نیاز برای هضم برخی غذاها را نداشته باشید. به عنوان مثال، مقادیر ناکافی آنزیم لاکتاز، توانایی شما در هضم لاکتوز، قند اصلی محصولات شیر را کاهش می دهد. عدم تحمل لاکتوز می تواند باعث نفخ، گرفتگی عضلات، اسهال و گاز اضافی شود.
    مسمومیت غذایی. گاهی اوقات مسمومیت غذایی می تواند یک واکنش آلرژیک را تقلید کند. باکتری‌های موجود در ماهی تن فاسد و سایر ماهی‌ها نیز می‌توانند سمی ایجاد کنند که واکنش‌های مضری را ایجاد می‌کند.
    حساسیت به مواد افزودنی غذایی. برخی از افراد پس از خوردن برخی از افزودنی های غذایی، واکنش های گوارشی و علائم دیگری دارند. برای مثال، سولفیت‌هایی که برای نگهداری میوه‌های خشک، کنسروها و شراب استفاده می‌شوند، می‌توانند حملات آسم را در افرادی که به افزودنی‌های غذایی حساس هستند، تحریک کنند.
    سمیت هیستامین. برخی از ماهی‌ها مانند ماهی تن یا ماهی خال مخالی که به‌درستی در یخچال نگهداری نمی‌شوند و حاوی مقادیر زیادی باکتری هستند نیز ممکن است حاوی سطوح بالایی از هیستامین باشند که علائمی مشابه علائم آلرژی غذایی ایجاد می‌کند. به جای یک واکنش آلرژیک، این به عنوان سمیت هیستامین یا مسمومیت اسکمبروئید شناخته می شود.
    بیماری سلیاک. در حالی که بیماری سلیاک گاهی اوقات به عنوان حساسیت به گلوتن نامیده می شود، منجر به آنافیلاکسی نمی شود. مانند یک آلرژی غذایی، بیماری سلیاک شامل پاسخ سیستم ایمنی بدن می شود، اما این یک واکنش منحصر به فرد است که پیچیده تر از یک آلرژی غذایی ساده است.
    این بیماری مزمن گوارشی با خوردن گلوتن، پروتئینی که در نان، پاستا، کلوچه ها و بسیاری از غذاهای دیگر حاوی گندم، جو یا چاودار یافت می شود، ایجاد می شود.
    اگر مبتلا به بیماری سلیاک هستید و غذاهای حاوی گلوتن می خورید، یک واکنش ایمنی رخ می دهد که باعث آسیب به سطح روده کوچک می شود و منجر به ناتوانی می شود.

    عوامل خطر آلرژی غذایی کدامند؟

    عوامل خطر آلرژی غذایی عبارتند از:
    سابقه خانوادگی. اگر آسم، اگزما، کهیر یا آلرژی هایی مانند تب یونجه در خانواده شما شایع باشد، در معرض خطر ابتلا به آلرژی غذایی هستید.
    سایر آلرژی ها. اگر قبلاً به یک ماده غذایی آلرژی داشتید، ممکن است در خطر افزایش حساسیت به غذای دیگری باشید. به طور مشابه، اگر انواع دیگری از واکنش های آلرژیک مانند تب یونجه یا اگزما دارید، خطر ابتلا به آلرژی غذایی در شما بیشتر است.
    سن. آلرژی غذایی در کودکان به ویژه کودکان نوپا و نوزادان شایع تر است. همانطور که کودکان بزرگتر می شوند، سیستم گوارش آنها بالغ می شود و بدن آنها کمتر غذا یا اجزای غذایی را که باعث ایجاد آلرژی می شوند جذب می کند. کودکان معمولاً نسبت به شیر، سویا، گندم و تخم مرغ حساسیت دارند. آلرژی های شدید و آلرژی به آجیل و صدف ها بیشتر مادام العمر هستند.
    آسم. آسم و آلرژی غذایی معمولا با هم بروز می کنند. هنگامی که آنها این کار را انجام می دهند، هر دو آلرژی غذایی و علائم آسم به احتمال زیاد شدید هستند.
    عواملی که ممکن است خطر ابتلا به واکنش آنافیلاکتیک را افزایش دهند عبارتند از:
    داشتن سابقه آسم
    نوجوان یا جوان تر بودن
    تأخیر در استفاده از اپی نفرین برای درمان علائم آلرژی غذایی
    نداشتن کهیر یا سایر علائم پوستی

    عوارض آلرژی غذایی چیست؟

    عوارض آلرژی غذایی می تواند شامل موارد زیر باشد:
    آنافیلاکسی. این یک واکنش آلرژیک تهدید کننده زندگی است.
    درماتیت آتوپیک (اگزما). آلرژی غذایی ممکن است باعث واکنش پوستی مانند اگزما شود.

    چگونه از آلرژی غذایی جلوگیری کنیم؟

    قرار گرفتن در معرض زودهنگام
    معرفی زودهنگام محصولات بادام زمینی با کاهش خطر ابتلا به آلرژی به بادام زمینی مرتبط است. در یک مطالعه اخیر، نوزادان پرخطر – مانند آنهایی که درماتیت آتوپیک یا آلرژی به تخم مرغ یا هر دو دارند – برای خوردن یا اجتناب از محصولات بادام زمینی از سن ۴ تا ۶ ماهگی تا ۵ سالگی انتخاب شدند.
    محققان دریافتند کودکان پرخطری که به طور منظم پروتئین بادام زمینی مانند کره بادام زمینی یا تنقلات با طعم بادام زمینی مصرف می کنند، حدود ۸۰ درصد کمتر در معرض ابتلا به آلرژی بادام زمینی هستند.
    قبل از معرفی غذاهای حساسیت زا، با پزشک کودک خود در مورد بهترین زمان ارائه آنها صحبت کنید.

    انجام اقدامات احتیاطی
    هنگامی که یک آلرژی غذایی قبلا ایجاد شده است، بهترین راه برای جلوگیری از واکنش آلرژیک این است که غذاهایی را که باعث علائم و نشانه‌ها می‌شوند، بشناسید و از آن اجتناب کنید. برای برخی افراد، این یک ناراحتی صرف است، اما برخی دیگر آن را سختی بزرگ‌تری می‌دانند. همچنین، برخی از غذاها – وقتی به عنوان مواد تشکیل دهنده در غذاهای خاص استفاده می شوند – ممکن است به خوبی پنهان شوند. این امر به ویژه در رستوران ها و سایر محیط های اجتماعی صادق است.

    اگر می دانید حساسیت غذایی دارید، مراحل زیر را دنبال کنید:
    بدانید چه می خورید وچه می نوشید. حتما برچسب مواد غذایی را با دقت بخوانید.
    اگر قبلاً واکنش شدیدی داشته‌اید، از یک دستبند یا گردن‌بند هشدار پزشکی استفاده کنید که در صورت بروز واکنش و ناتوانی در برقراری ارتباط، به دیگران اطلاع دهد که آلرژی غذایی دارید.
    با پزشک خود در مورد تجویز اپی نفرین اورژانسی صحبت کنید. اگر در معرض خطر واکنش آلرژیک شدید هستید، ممکن است نیاز به همراه داشتن خود تزریق کننده اپی نفرین (آدرناکلیک، اپی پن) داشته باشید.
    در رستوران ها مراقب باشید. مطمئن باشید که سرآشپز شما می داند که شما مطلقاً نمی توانید غذایی را که به آن حساسیت دارید بخورید و باید کاملاً مطمئن باشید که غذایی که سفارش می دهید حاوی آن نیست. همچنین، مطمئن شوید که غذا روی سطوح یا در تابه‌هایی که حاوی مواد غذایی هستند که به آن حساسیت دارید، تهیه نشده باشد.
    از بیان نیازهای خود بی میل نباشید. کارکنان رستوران معمولاً وقتی به وضوح درخواست شما را درک می کنند، از کمک به شما خوشحال می شوند.
    قبل از ترک خانه برای وعده های غذایی و میان وعده ها برنامه ریزی کنید. در صورت لزوم، هنگام مسافرت یا رفتن به یک رویداد، از یک کوله پر از غذاهای بدون حساسیت استفاده کنید. اگر شما یا فرزندتان نمی توانید کیک یا دسر را در یک مهمانی میل کنید، یک غذای ویژه تایید شده به همراه داشته باشید تا هیچ کس احساس نکند که از جشن دور مانده است.
    اگر کودک شما حساسیت غذایی دارد، این اقدامات احتیاطی را برای اطمینان از ایمنی او انجام دهید:
    به افراد کلیدی اطلاع دهید که فرزندتان حساسیت غذایی دارد. با پرستار کودک، پرسنل مدرسه، والدین دوستان فرزندتان و سایر بزرگسالانی که به طور منظم با کودک شما تعامل دارند صحبت کنید. تاکید کنید که یک واکنش آلرژیک می تواند تهدید کننده زندگی باشد و نیاز به اقدام فوری دارد. مطمئن شوید که کودک شما نیز می داند که در صورت واکنش به غذا فوراً از او کمک بخواهد.
    علائم آلرژی غذایی را توضیح دهید. به بزرگسالانی که با فرزندتان وقت می گذرانند آموزش دهید که چگونه علائم و نشانه های یک واکنش آلرژیک را تشخیص دهند.
    یک برنامه عملیاتی بنویسید. برنامه شما باید نحوه مراقبت از کودک خود را در هنگام واکنش آلرژیک به غذا شرح دهد. یک کپی از طرح را در اختیار پرستار مدرسه فرزندتان و سایر افرادی که از کودک شما مراقبت و نظارت می کنند، ارائه دهید.
    از فرزندتان بخواهید یک دستبند یا گردنبند هشدار پزشکی بپوشد. این هشدار علائم آلرژی کودک شما را فهرست می کند و توضیح می دهد که چگونه دیگران می توانند در مواقع اضطراری کمک های اولیه را ارائه دهند.

    چگونه آلرژی غذایی را تشخیص دهیم؟

    هیچ آزمایش کاملی برای تایید یا رد حساسیت غذایی وجود ندارد. پزشک قبل از تشخیص، تعدادی از عوامل را در نظر می گیرد. این عوامل عبارتند از:
    علائم. به پزشک خود تاریخچه دقیقی از علائم خود بدهید – به طوریکه کدام غذاها و چه مقدار باعث ایجاد مشکل می شوند.
    سابقه خانوادگی آلرژی. همچنین اطلاعاتی در مورد اعضای خانواده خود که از هر نوعی آلرژی دارند به اشتراک بگذارید.
    یک معاینه فیزیکی . یک معاینه دقیق اغلب می تواند سایر مشکلات پزشکی را شناسایی یا رد کند.
    یک تست پوستی. تست پوستی می تواند واکنش شما را به یک غذای خاص مشخص کند. در این آزمایش مقدار کمی از غذای مشکوک روی پوست ساعد یا پشت شما قرار می گیرد. سپس پوست شما را با سوزن سوراخ می کنند تا مقدار کمی از این ماده در زیر سطح پوست شما قرار گیرد.

    اگر به ماده خاصی که در حال آزمایش است حساسیت داشته باشید، دچار برآمدگی یا واکنش می شوید. به خاطر داشته باشید که واکنش مثبت به این آزمایش به تنهایی برای تایید حساسیت غذایی کافی نیست.
    یک آزمایش چکاپ خون. آزمایش چکاپ خون می تواند پاسخ سیستم ایمنی بدن شما به غذاهای خاص را با اندازه گیری آنتی بادی مرتبط با آلرژی به نام ایمونوگلوبولین E (IgE) اندازه گیری کند.
    برای این آزمایش چکاپ خون، نمونه خونی که در مطب پزشک شما گرفته می شود، به آزمایشگاه پزشکی فرستاده می شود و در آنجا می توان غذاهای مختلف را آزمایش کرد.
    رژیم حذفی. ممکن است از شما خواسته شود که غذاهای مشکوک را برای یک یا دو هفته حذف کنید و سپس مواد غذایی را یکی یکی به رژیم غذایی خود اضافه کنید.لازم به ذکر است که رژیم‌های حذفی بی‌خطا نیستند.
    یک رژیم غذایی حذفی نمی تواند به شما بگوید که آیا واکنش شما به یک غذا یک آلرژی واقعی به جای حساسیت غذایی است یا خیر. همچنین، اگر در گذشته واکنش شدیدی به یک ماده غذایی داشته اید، رژیم غذایی حذف ممکن است بی خطر نباشد.

    چگونه آلرژی غذایی را درمان کنیم؟

    تنها راه برای جلوگیری از واکنش آلرژیک، پرهیز از غذاهایی است که باعث علائم و نشانه‌ها می‌شوند. با این حال، علی‌رغم تلاش‌های شما، ممکن است با مواد غذایی تماس پیدا کنید که باعث واکنش می‌شود.
    برای یک واکنش آلرژیک جزئی، آنتی هیستامین های تجویز شده یا آنهایی که بدون نسخه در دسترس هستند ممکن است به کاهش علائم کمک کنند. این داروها را می توان پس از قرار گرفتن در معرض مواد غذایی آلرژیک مصرف کرد تا به تسکین خارش یا کهیر کمک کند. با این حال، آنتی هیستامین ها نمی توانند یک واکنش آلرژیک شدید را درمان کنند.
    برای یک واکنش آلرژیک شدید، ممکن است نیاز به تزریق اورژانسی اپی نفرین و مراجعه به اورژانس داشته باشید. بسیاری از افراد مبتلا به آلرژی یک خود تزریق کننده اپی نفرین (Adrenaclick، EpiPen) دارند. این دستگاه یک سرنگ و سوزن مخفی ترکیبی است که با فشار دادن به ران، یک دوز دارو را تزریق می کند.
    اگر پزشک خود تزریق کننده اپی نفرین را تجویز کرده باشد:
    مطمئن شوید که نحوه استفاده از اتوانژکتور را می دانید. همچنین، مطمئن شوید که نزدیک‌ترین افراد به شما می‌دانند که چگونه دارو را تجویز کنند – اگر در شرایط اضطراری آنافیلاکسی با شما باشند، می‌توانند جان شما را نجات دهند.
    آن را همیشه همراه خود داشته باشید. ممکن است ایده خوبی باشد که یک اتوانژکتور اضافی در ماشین یا روی میز کار خود داشته باشید.
    همیشه مطمئن شوید که اپی نفرین را قبل از تاریخ انقضا جایگزین کنید وگرنه ممکن است به درستی عمل نکند.

    درمان های تجربی آلرژی غذایی چیست؟

    در حالی که تحقیقات مداومی برای یافتن درمان‌های بهتر برای کاهش علائم آلرژی غذایی و جلوگیری از حملات آلرژی وجود دارد، هیچ درمان اثبات‌شده‌ای وجود ندارد که بتواند ازعلائم آلرژی غذایی پیشگیری کند یا به طور کامل آن را تسکین دهد.
    یکی از درمان هایی که در حال حاضر به عنوان درمان آلرژی غذایی در حال مطالعه است، ایمونوتراپی خوراکی است. در این درمان، دوزهای کوچکی از غذایی که به آن حساسیت دارید بلعیده می شود یا زیر زبان شما قرار می گیرد. دوز غذای حساسیت زا به تدریج افزایش می یابد.

    سازمان غذا و داروی ایالات متحده اخیرا اولین داروی ایمونوتراپی خوراکی، پودر آلرژن بادام زمینی (Arachis hypogaea) را برای درمان کودکان ۴ تا ۱۷ ساله مبتلا به آلرژی به بادام زمینی تایید کرده است. این دارو برای افراد مبتلا به آسم کنترل نشده یا شرایط خاصی از جمله ازوفاژیت ائوزینوفیلیک توصیه نمی شود.

    درمان های خانگی آلرژی غذایی چیست؟

    یکی از کلیدهای پیشگیری از واکنش آلرژیک، اجتناب کامل از غذاهایی است که باعث علائم شما می شود.
    همیشه برچسب های مواد غذایی را بخوانید تا مطمئن شوید که حاوی موادی نیستند که به آن حساسیت دارید. حتی اگر فکر می کنید می دانید در یک غذا چه چیزی وجود دارد، برچسب آن را بررسی کنید. گاهی اوقات مواد تشکیل دهنده تغییر می کند.
    برچسب‌های مواد غذایی باید به وضوح فهرست کنند که آیا محصولات غذایی حاوی آلرژن‌های غذایی رایج هستند یا خیر. برچسب های مواد غذایی را به دقت بخوانید تا از رایج ترین منابع آلرژی زا غذایی مانند شیر، تخم مرغ، بادام زمینی، آجیل درختی، ماهی، صدف، سویا و گندم جلوگیری کنید.
    وقتی شک دارید، نه بگویید متشکرم. در رستوران ها و مجالس اجتماعی، همیشه این خطر را می کنید که ممکن است غذایی که به آن حساسیت دارید بخورید. بسیاری از مردم جدیت یک واکنش غذایی آلرژیک را درک نمی کنند و ممکن است متوجه نباشند که مقدار کمی از یک غذا می تواند باعث واکنش شدید در برخی افراد شود.
    اگر اصلاً مشکوک هستید که یک غذا ممکن است حاوی چیزی باشد که به آن حساسیت دارید، آن را کنار بگذارید.
    اگر کودک شما حساسیت غذایی دارد، از بستگان، پرستاران کودک، معلمان و سایر مراقبان کمک بگیرید. اطمینان حاصل کنید که آنها درک می کنند که چقدر برای کودک شما مهم است که از مواد غذایی آلرژیک پرهیز کند و آنها می دانند که در مواقع اضطراری چه کاری انجام دهند.
    همچنین مهم است که مراقبان بدانند که چه اقداماتی را می توانند برای جلوگیری از واکنش در وهله اول انجام دهند، مانند شستن دقیق دست ها و تمیز کردن سطوحی که ممکن است با مواد غذایی آلرژی زا تماس داشته باشند.

    ۸ مورد از شایع ترین آلرژی های غذایی

    در ادامه به هشت مورد از شایع ترین آلرژی های غذایی اشاره می کنیم.
    ۱٫ شیر گاو
    آلرژی به شیر گاو اغلب در نوزادان و کودکان خردسال دیده می شود. این یکی از شایع ترین آلرژی های دوران کودکی است که ۲ تا ۳ درصد از نوزادان و کودکان نوپا را تحت تاثیر قرار می دهد.
    آلرژی به شیر گاو می تواند در هر دو شکل IgE و غیر IgE رخ دهد، اما حساسیت به شیر گاو IgE شایع ترین و جدی ترین است.
    کودکان یا بزرگسالان مبتلا به آلرژی IgE در عرض ۵ تا ۳۰ دقیقه پس از مصرف شیر گاو واکنش نشان می دهند. آنها علائمی مانند تورم، بثورات، کهیر، استفراغ و در موارد نادر آنافیلاکسی را تجربه می کنند.
    آلرژی غیر IgE معمولاً علائم روده ای بیشتری مانند استفراغ، یبوست یا اسهال و همچنین التهاب دیواره روده دارند.
    تشخیص حساسیت به شیر بدون IgE می تواند بسیار دشوار باشد. به این دلیل که گاهی اوقات علائم می تواند نشان دهنده عدم تحمل باشد و هیچ آزمایش خونی برای آن وجود ندارد.
    اگر تشخیص حساسیت به شیر گاو داده شود، تنها راه درمان پرهیز از شیر گاو و غذاهای حاوی آن است. این شامل هر نوع غذا یا نوشیدنی است که حاوی:
    شیر
    شیرخشک
    پنیر
    کره
    مارگارین
    ماست
    بستنی
    مادران شیرده نوزادان مبتلا به آلرژی نیز ممکن است مجبور شوند شیر گاو و غذاهای حاوی آن را از رژیم غذایی خود حذف کنند.

    ۲٫ تخم مرغ
    آلرژی به تخم مرغ دومین علت شایع آلرژی غذایی در کودکان است.
    علائم این نوع آلرژی عبارتند از:
    ناراحتی های گوارشی، مانند معده درد
    واکنش های پوستی، مانند کهیر یا بثورات پوستی
    مشکلات تنفسی
    آنافیلاکسی (که نادر است)
    ممکن است به سفیده تخم مرغ حساسیت داشته باشید اما به زرده آن حساسیت نداشته باشید و بالعکس. این به این دلیل است که پروتئین های موجود در سفیده و زرده تخم مرغ کمی متفاوت است.
    با این حال، بیشتر پروتئین هایی که باعث ایجاد آلرژی می شوند در سفیده تخم مرغ یافت می شوند، بنابراین آلرژی به سفیده تخم مرغ شایع تر است.
    مانند سایر آلرژی ها، درمان آلرژی به تخم مرغ، رژیم غذایی بدون تخم مرغ است.
    با این حال، ممکن است مجبور نباشید از تمام غذاهای مرتبط با تخم مرغ اجتناب کنید، زیرا حرارت دادن تخم مرغ می تواند شکل پروتئین های ایجاد کننده آلرژی را تغییر دهد. این می‌تواند بدن شما را مضر نبیند، به این معنی که کمتر احتمال دارد واکنشی ایجاد کنند.
    عواقب خوردن تخم مرغ زمانی که به آنها حساسیت دارید می تواند شدید باشد. به همین دلیل، قبل از استفاده مجدد از غذاهای حاوی تخم مرغ، باید با پزشک خود مشورت کنید.

    ۳٫ آجیل درختی
    آلرژی به آجیل درختی، حساسیت به برخی از آجیل ها و دانه هایی است که از درختان می آیند.
    برخی از نمونه های آجیل درختی عبارتند از:
    آجیل برزیلی
    بادام ها
    کاشوبادام هندی
    آجیل ماکادمیا
    پسته
    آجیل کاج
    گردو
    افرادی که آلرژی به آجیل درختی دارند به محصولات غذایی ساخته شده با این آجیل مانند کره و روغن آجیل نیز حساسیت خواهند داشت.
    به آنها توصیه می شود از همه انواع آجیل درختی اجتناب کنند، حتی اگر آنها فقط به یک یا دو نوع آلرژی دارند.
    این به این دلیل است که حساسیت به یک نوع آجیل درختی خطر ابتلا به آلرژی به انواع دیگر آجیل درختی را افزایش می دهد.
    علاوه بر این، به جای یک یا دو نوع، اجتناب از همه آجیل ها آسان تر است. و بر خلاف برخی از آلرژی های دیگر، آلرژی به آجیل درختی معمولا یک بیماری مادام العمر است.
    آلرژی همچنین می تواند بسیار شدید باشد و آلرژی به آجیل درختی مسئول حدود ۵۰ درصد مرگ و میرهای مرتبط با آنافیلاکسی است.
    به همین دلیل، به افراد مبتلا به آلرژی به آجیل (و همچنین سایر آلرژی های بالقوه تهدید کننده زندگی) توصیه می شود که همیشه یک تزریق کننده خودکار اپی نفرین، مانند EpiPen، همراه خود داشته باشند.

    ۴٫ بادام زمینی
    مانند آلرژی به آجیل درختی، آلرژی به بادام زمینی بسیار رایج است و می تواند باعث واکنش های آلرژیک شدید و بالقوه کشنده شود.
    با این حال، این دو شرایط متمایز در نظر گرفته می شوند، زیرا بادام زمینی یک حبوبات است. با این وجود، کسانی که به بادام زمینی حساسیت دارند اغلب به آجیل درختی نیز حساسیت دارند.
    در حالی که دلیل ابتلای افراد به آلرژی به بادام زمینی مشخص نیست، تصور می‌شود افرادی که سابقه خانوادگی آلرژی به بادام زمینی دارند بیشتر در معرض خطر هستند.
    به همین دلیل، قبلاً تصور می شد که معرفی بادام زمینی از طریق رژیم غذایی مادر شیرده یا در حین از شیر گرفتن ممکن است باعث ایجاد حساسیت به بادام زمینی شود.
    با این حال، از آن زمان مطالعات نشان داده است که معرفی زودهنگام بادام زمینی ممکن است محافظ باشد.
    با این حال، حدود ۱۵ تا ۲۲ درصد از کودکانی که دچار آلرژی به بادام زمینی می شوند، در دوران نوجوانی آن را برطرف می کنند.
    مانند سایر آلرژی ها، حساسیت به بادام زمینی با استفاده از ترکیبی از موارد زیر تشخیص داده می شود:
    سابقه سلامت
    تست خراش پوستی
    آزمایش خون
    چالش های غذایی
    در حال حاضر، تنها درمان موثر اجتناب از تمام بادام زمینی ها و محصولات حاوی بادام زمینی است.
    با این حال، درمان های جدیدی برای کودکان مبتلا به آلرژی به بادام زمینی در حال توسعه است که شامل دادن مقادیر دقیق و کم بادام زمینی یا پودر آلرژی زا بادام زمینی تحت نظارت دقیق پزشکی در تلاش برای کاهش حساسیت آنها نسبت به آلرژی است.

    ۵٫ صدف
    آلرژی به صدف ناشی از حمله بدن شما به پروتئین های خانواده سخت پوستان و نرم تنان ماهی است که به عنوان صدف شناخته می شوند.
    نمونه هایی از صدف ها عبارتند از:
    میگو
    خرچنگ
    ماهی مرکب
    گوش ماهی
    شایع ترین محرک آلرژی به غذاهای دریایی پروتئینی به نام تروپومیوزین است. سایر پروتئین هایی که ممکن است در تحریک پاسخ ایمنی نقش داشته باشند، آرژنین کیناز و پاروالبومین هستند.
    علائم آلرژی به صدف معمولاً به سرعت ظاهر می شود و مشابه سایر آلرژی های غذایی IgE است.
    با این حال، گاهی اوقات تشخیص یک آلرژی واقعی به غذاهای دریایی از یک واکنش نامطلوب به یک آلاینده غذاهای دریایی مانند باکتری ها، ویروس ها یا انگل ها دشوار است. به این دلیل که علائم می توانند مشابه باشند، زیرا هر دو می توانند باعث مشکلات گوارشی مانند استفراغ، اسهال و درد معده شوند.
    آلرژی به صدف با گذشت زمان از بین نمی‌رود، بنابراین اکثر افراد مبتلا به این بیماری باید تمام صدف‌ها را از رژیم غذایی خود حذف کنند تا از بروز واکنش آلرژیک جلوگیری کنند.
    جالب اینجاست که حتی بخار حاصل از پختن صدف می تواند باعث ایجاد حساسیت به صدف در افرادی شود که آلرژی دارند. این بدان معنی است که به بسیاری از مردم توصیه می شود هنگام پختن غذاهای دریایی از بودن در اطراف محل پخت اجتناب کنند.

    ۶٫ گندم
    آلرژی به گندم یک پاسخ آلرژیک به یکی از پروتئین های موجود در گندم است که بیشتر بر کودکان تأثیر می گذارد. مانند سایر آلرژی ها، آلرژی به گندم می تواند منجر به ناراحتی گوارشی، کهیر، استفراغ، بثورات پوستی، تورم و در موارد شدید، آنافیلاکسی شود.
    این آلرژی اغلب با بیماری سلیاک و حساسیت به گلوتن غیر سلیاک اشتباه گرفته می شود که می تواند علائم گوارشی مشابهی داشته باشد. واکنش این آلرژی می تواند شدید و گاهی حتی کشنده باشد.
    بیماری سلیاک و حساسیت به گلوتن غیر سلیاک، ناشی از یک واکنش غیرطبیعی ایمنی به یک پروتئین خاص – گلوتن – است که اتفاقاً در گندم نیز یافت می‌شود.
    بیماری سلیاک همچنین می تواند در ۱۰ تا ۳۰ درصد از افراد کشنده باشد، اگرچه این امر نادر است زیرا اکثر آنها می توانند با موفقیت از گلوتن اجتناب کنند.
    افراد مبتلا به بیماری سلیاک یا حساسیت به گلوتن غیر سلیاک، باید از گندم و سایر غلات حاوی پروتئین گلوتن اجتناب کنند.
    کسانی که به گندم آلرژی دارند فقط باید از گندم اجتناب کنند و می توانند گلوتن را از غلاتی که حاوی گندم نیستند تحمل کنند.
    آلرژی به گندم اغلب از طریق آزمایش پوستی تشخیص داده می شود.
    تنها راه درمان این آلرژی، پرهیز از گندم و محصولات حاوی گندم است. این به معنای پرهیز از غذاها و همچنین محصولات زیبایی و آرایشی حاوی گندم نیز می باشد.

    ۷٫ سویا
    آلرژی به سویا تا ۰٫۵ درصد از کودکان را تحت تاثیر قرار می دهد و بیشتر در نوزادان و کودکان زیر ۳ سال دیده می شود.
    علائم این آلرژی می تواند از خارش، سوزن سوزن شدن دهان و آبریزش بینی تا بثورات پوستی و آسم یا مشکلات تنفسی متغیر باشد. در موارد نادر، آلرژی به سویا نیز می تواند باعث آنافیلاکسی شود.
    تعداد کمی از نوزادانی که به شیر گاو حساسیت دارند به سویا نیز حساسیت دارند.
    محرک های غذایی رایج آلرژی به سویا شامل دانه های سویا و محصولات سویا مانند شیر سویا یا سس سویا است. از آنجایی که سویا در بسیاری از غذاها یافت می شود، خواندن برچسب مواد غذایی مهم است.
    مانند سایر آلرژی ها، تنها راه درمان آلرژی به سویا اجتناب از مصرف سویا است.

    ۸٫ ماهی
    آلرژی به ماهی شایع است و حدود ۷ درصد از بزرگسالان را تحت تاثیر قرار می دهد.
    مشابه سایر آلرژی ها، افراد اغلب در دوران کودکی دچار آلرژی ماهی می شوند. اما غیرمعمول نیست که آلرژی ماهی بعداً در زندگی افراد ظاهر شود.
    مانند آلرژی به صدف، آلرژی به ماهی نیز می تواند یک واکنش آلرژیک جدی و بالقوه کشنده ایجاد کند. علائم اصلی استفراغ و اسهال است، اما در موارد نادر، آنافیلاکسی نیز ممکن است رخ دهد.
    این بدان معناست که به افرادی که به ماهی حساسیت دارند معمولاً یک انژکتور خودکار اپی نفرین داده می شود تا در صورت خوردن تصادفی ماهی، آن را حمل کنند.
    علاوه بر این، از آنجایی که صدف‌ها و ماهی‌های باله دار پروتئین‌های یکسانی ندارند، افرادی که به صدف‌ها حساسیت دارند ممکن است به ماهی حساسیت نداشته باشند. با این حال، بسیاری از افراد مبتلا به آلرژی به ماهی به یک یا چند نوع ماهی حساسیت دارند.
    غذاهای دیگر
    ۸ آلرژی غذایی که در بالا ذکر شد رایج ترین آنها هستند. با این حال، بسیارموارد دیگری نیز وجود دارد.
    آلرژی های غذایی که کمتر رایج هستند، می توانند مجموعه ای از علائم را ایجاد کنند، از خارش خفیف لب ها و دهان (معروف به سندرم آلرژی دهان) تا آنافیلاکسی که تهدید کننده زندگی می باشد.
    برخی از آلرژی های غذایی که کمتر رایج هستند عبارتند از:
    بذر کتان
    دانه کنجد
    هلو
    موز
    آووکادو
    کیوی
    میوه شور
    کرفس
    سیر
    دانه های خردل
    بابونه

    فکر می کنید آلرژی غذایی دارید؟

    گاهی اوقات تشخیص تفاوت بین آلرژی غذایی و عدم تحمل غذایی ممکن است دشوار باشد. اگر مشکوک به آلرژی غذایی هستید، مهم است که با پزشک صحبت کنید.
    برای اینکه متوجه شود آیا آلرژی دارید یا عدم تحمل، پزشک احتمالاً تعدادی آزمایش تشخیصی را تجویز می کند که شامل:
    بررسی رژیم غذایی. این یک بررسی دقیق از غذاهای خورده شده، از جمله زمان و علائم پس از مصرف آن است.
    تست خراش پوستی. برای این آزمایش، مقدار کمی غذا با استفاده از یک سوزن کوچک به پوست “خراش” می شود. سپس پوست از نظر واکنش کنترل می شود.
    چالش های خوراکی . غذای مشکل ساز در یک محیط کنترل شده و تحت نظارت پزشک در مقادیر تدریجی افزایش یافته مصرف می شود.
    آزمایشات خون. در برخی شرایط، خون گرفته می شود و سطح آنتی بادی های IgE اندازه گیری می شود.
    اگر به غذایی حساسیت دارید، پزشک به شما در مورد نحوه مدیریت آن توصیه می کند. پزشک شما همچنین ممکن است شما را به یک متخصص تغذیه معرفی کند تا در مدیریت رژیم غذایی شما کمک کند.

    درمان آلرژی غذایی چیست؟

    در حال حاضر، آلرژی غذایی قابل درمان نیست. دانشمندان در حال بررسی راه‌های جدیدی برای کمک به مردم برای مدیریت آلرژی‌های غذایی و احتمالاً ‌حساسیت‌زدایی آن‌ها نسبت به آلرژن‌ها هستند، اما این روش‌ها هنوز در حال توسعه وتحقیق هستند.
    چه آلرژی غذایی با واسطه IgE یا غیر IgE داشته باشید، بهترین راه برای جلوگیری از واکنش آلرژیک شناسایی غذاهایی است که به آنها حساسیت دارید و به شدت از آنها اجتناب کنید.
    بسته به شدت آلرژی غذایی شما، پزشک شما ممکن است داروهایی از جمله تزریق خودکار اپی نفرین را برای شما تجویز کند تا در صورت خوردن تصادفی و واکنش به غذایی که به آن حساسیت دارید، همیشه آن ها را همراه داشته باشید. این داروها ممکن است شامل موارد زیر باشد:
    اپی نفرین. این دارو به معکوس کردن علائم یک نوع جدی واکنش آلرژیک به نام آنافیلاکسی کمک می کند. تزریق خودکار اپی نفرین با نام تجاری شامل EpiPen و Auvi-Q است.
    آنتی هیستامین ها. این داروها می توانند به کاهش خارش و احتقان ناشی از واکنش های آلرژیک کمتر کمک کنند.
    کورتیکواستروئیدها. این داروها ممکن است برای کاهش تورم ناشی از واکنش های آلرژیک شدیدتر تجویز شوند.
    مهم است که تمام علائم آلرژی غذایی را جدی بگیرید. هم علائم خفیف و هم شدید یک واکنش آلرژیک با واسطه IgE می تواند منجر به آنافیلاکسی شود که یک اورژانس پزشکی است.
    در حالی که آلرژی های غذایی با واسطه IgE کمتر به آنافیلاکسی منجر می شوند، می توانند به طور قابل توجهی بر کیفیت زندگی تأثیر بگذارند و باید مورد توجه قرار گیرند.

    میانگین امتیازات ۵ از ۵
    از مجموع ۱ رای